Als er echt sprookjes
zouden bestaan
zou ik voortaan
als fee door het leven
willen gaan
Ik zou alle mensen
gelukkig maken
door ze met mijn toverstokje
even aan te raken
Dan zou het overal vrede zijn
een wereld zonder verdriet en pijn
We hoeven dan ook niet met Kerstmis
stil te staan bij oorlog en ellende
tijdens de nachtmis
Zou dat niet gemakkelijk zijn?
Alleen maar zonneschijn?
Zijn we voor het hele jaar klaar
met denken aan elkaar!
Maar sprookjes bestaan niet
wel eenzaamheid en verdriet,
oorlog en weet ik het allemaal niet
Denk dus het hele jaar
en niet alleen met Kerstmis aan elkaar

@
thuis
Emoties.. het zijn rare dingen
Soms moeilijk te bedwingen.
Voor de een gemakkelijker om
Mee te gaan dan de ander.
Ze worden verwerkt
Met een lach of een waterlanders
Soms zijn er zoveel emoties
Dat je nergens een weg mee weet.
Je krijgt het gevoel
Alsof het je van binnen opvreet.
Het is de kunst om te leren ermee om te gaan
Zodat de vreugde in jezelf,
De plaats inneemt van jouw traan
Vaak moet je dingen nemen
Zoals ze komen en ook weer gaan.
Accepteren dat het zo is,
Je binnenste leren verstaan.
Je hart openen voor hen
Die je willen helpen en verzorgen,
Zodat in jou de zon weer gaat schijnen,
Het liefst iedere morgen.
Liefde is warmte en geborgenheid.
Liefde is geven en delen.
Liefde is een blik of een gebaar,
En je begrijpt elkaar.
Liefde is het hebben van mooie dromen,
Of ze nu wel of niet uit komen.
Liefde is genegenheid en tederheid.
Liefde is vuur en vredigheid.
Liefde kan je kwetsen,
Maar geneest ook je wonden.
Liefde overwint altijd,
Nu en tot in de eeuwigheid