Op golven van liefde en vrede,
langs wegen nooit betreden
naar het land achter de regenboog
Waar de bomen zachtjes fluisteren
en de dieren nog met je praten
waar je drinken kan ‘t zuiverste water,
borrelend uit de bronnen des levens
oasen van vrede waar de zon nog
schijnt en de vogels altijd fluiten
Neem me mee naar daar waar
de mensen nog mensen zijn,
omringd door zorgeloze kinderen
die als een vlinder zo vrank en vrij
al spelend hun jeugd nog bezingen
Daar in het land achter de regenboog,
van afgunst en oorlogen ontdaan
waar ieder nog gelijk is aan elkaar
daar kan ik met jou een thuis beleven,
aan elkaar eeuwige, ware liefde geven.
Liefde voor dieren.
Liefde voor de mens.
Liefde voor de planten
doe maar eens wens.
Liefde voor de dieren
iets wat je verblijd
Geeft je troost en steun
in alle eerlijkheid.
Liefde voor de mens
is een grote strijd.
Als je het mag ontvangen
is het wat je benijd.
Liefde voor de planten
ze zijn mooi en zacht
Groen of bloeiende
stilte in de kracht.
Doe maar een wens
met al je kracht
komt hij uit
dan is het de liefde dat naar je lacht.
Liefde voor de bomen
sterk zonder beven
Geeft je lucht om te ademen
voor een beter leven
Liefde voor de aarde
draaiend in het heelal
Met zoveel kracht en straling
dat je niet zweven zal.
Liefde voor het universele
stralend met de sterren
Zon en Maan
energie van verre
De waarde van de liefde
is een groot geluk
zonder waarde
gaat het leven stuk.
Anja
Soms kijk je in de spiegel en wil je de
waarheid zien...
Ben ik mooi ben ik lief?
Ben ik het waard in deze wereld?
Zoveel vragen maar geen antwoorden!
Zoveel dingen die je wil oplossen maar
niet kunt.
Maar de waarheid is, waarom je
zorgen maken.
Als je de wereld in je handen hebt.
We zoeken het vaak te ver in die
duisternis die niet bestaat.
En door die zoektochten die we doen
lopen er een deel van ons.
Leven zomaar voorbij en we weten of
beseffen het niet eens.
Wie weet beseffen we het wel nooit.
Wat deze wereld wel waard is en wat
we wel hebben.
Vergissen is menselijk, niet.
@Anja
Zachtjes deinend op het water.
Ontsluit zij langzaam haar schoonheid.
Gelijk met de eerste zonnestralen.
Haar hele pracht en openheid.
Bewaart zij voor de dag iets later.
Dan in al haar kwetsbare schoonheid.
Laat ze haar hele pracht ontluiken.
Haar hart vol stuifmeelstapers.
Voor snoepers die haar ongezien ruiken.
Gulzig smullend van haar heerlijkheid.
Geniet denkt ze nu blijft mijn soort
bestaan, al zal ik in de herfst heengaan.
@Anja
Jij kijkt mij in mijn ogen
strijkt zachtjes door mijn haar
Jouw hand in de mijne
toen, hier, nu en daar
Jij vertelt mij van duizend dingen
zonder een woord te zeggen
Jij laat mij de wereld zien
door mij in je armen te leggen
Jij houdt me vast
en kijkt naar mij
Ik ben hier nu, samen met jou
wij zijn er allebei...
@anja
Geloof is al een zilveren kruis.
Hoop als anker van een schip.
Liefde als harten bloeien.
Daarom blijven deze woorden
Mij boeien.
Laat het geloof hoop en liefde
Niet verwelken
Op deze mooie aarde.
Dan geeft geloof, hoop en liefde
Jou grootste waarde.
Anja
De wind door je haren, de zon op je gzicht,
Het zout op je lippen, je koestert je in't licht
Het maanlicht in de zielen, de sterren stralen zacht.
We snijden door het water, we glijden door de nacht.
Online zijn met z,n allen, we zijn er allemaal.
En des s.avonds chatten over wel en over wee,
En de meeuwen, de meeuwen, krijsen de hyme van de zee.
Maanwaker de ridder van de nacht.
heeft dit gedicht voor mij ooit geschreven.
anja