Een roos voor elk woord van liefde
Een roos voor elk mooi gebaar
Een roos voor aandacht voor een ander
Een roos voor klaarstaan voor elkaar
Een roos voor elke heftige discussie
Een roos voor elke lach in een verhaal
Een roos voor soms een pittige ruzie
Een roos voor het spreken van dezelfde taal
Een roos voor alle mooie momenten
Een heel boeket rozen voor jou
Anja
De bewoners van elfenland
Hebben echt alles aan de kant
Ze worden verdeeld in vele klassen
Zodat alles in elkaar zal passen
Ze wonen in het woud of zelfs in een boom
Nee het is niet zo dat ik droom
Zie zoveel elfen bij elkaar op de heuvels en in bergengroten
Waar ze heerlijk met elkaar kunnen ravotten
Al dit moois is te zien in elfenland zou wensen er te leven
De sfeer te proeven te ervaren al is het maar heel even
anja
Jij kijkt mij in mijn ogen
strijkt zachtjes door mijn haar
Jouw hand in de mijne
toen, hier, nu en daar
Jij vertelt mij van duizend dingen
zonder een woord te zeggen
Jij laat mij de wereld zien
door mij in je armen te leggen
Jij houdt me vast
en kijkt naar mij
Ik ben hier nu, samen met jou
wij zijn er allebei...
ze danst onder de maan
tranen in haar ogen
niemand ziet haar staan
niemand wil haar geloven
haar haar kleurt goud
de maan tekent schijn
haar ziel is koud
haar hart doet pijn
ze heeft een masker op gedaan
verbergt zo haar verleden
wil ongemerkt door het leven gaan
wil een zon in het heden
haar hart staat stil
stil in de tijd
het weer is kil
en ze lijdt
ze blijft hopen op een toekomst
zoals haar leven begon
wacht op een veld vol rozen
tot ze danst onder de zon
Anja
een hartje schenken groot of klein........
laat het met liefde gegeven zijn.
en elkaar de innerlijke warmte laten voelen,
zodat iedereen weet dat we het goed bedoelen.
als we allemaal zo ons best blijven doen,
krijg je uit hechte vriendschap spontaan 'n zoen.
dan kan en mag je voelen,
hoe ik echte vriendschap zal bedoelen
het geven van je hart gaat dan spontaan,
en ook ik laat dan wel eens een traan.
want de hechte liefde die je dan mag delen,
dat heet.... en is...... ja...... je liefde geven.
als we allemaal eens in ons eigen hartje zouden kijken,
en proberen die ander eens te verblijden.
dan zouden we allemaal toch moeten zien,
dat 'n hartje geven zo mooi is ... ook nadien.
zo wil ik iedereen ook een knuffeltje geven,
zomaar vanuit mijn hartje gegeven.
want vrienden ik probeer enkel iets met jullie te delen,
iets moois...... voor ieder die 't wil in zijn of haar leven.
Anja
Ik voel de wind door mijn haren,
Nat zand tussen mijn tenen.
En zo om de paar seconden,
Een golf water tegen mijn benen.
Een stuk van mij verwijderd,
Ontstaan de golven in de zee.
Ze stromen naar mijn voeten toe,
En nemen groenige plantjes met zich mee.
Langzaam trekt de zee zich terug,
Even staan mijn voeten droog.
Maar na een paar seconden,
Duwen de golven het water weer omhoog.
De helder blauwe lucht wordt langzaam roze en geel,
De zon zakt in de zee.
En neemt al het licht van de dag,
Heel langzaam met zich mee.
Tijd om naar huis tegaan
anja
ik zou de wereld willen veranderen
al het kwaad weg willen stoppen
al het goeds in mensen stoppen
ik zou de bloemen willen laten bloeien
bloemen die nooit verwelken, zonder doornen
bloemen wiens geur de hele wereld zal vullen
ik zou de duivel willen veranderen
alle mensen engeltjes maken
al het haat in liefde toveren
ik zou de oorlog willen beëindigen
al de wapens be graven
al het goeds eruit halen
ik zou, oh zoveel willen doen
nooit zou mijn droom uitkomen
nooit zou het kwaad weg zijn
ik zou eeuwig ervan dromen
van een wereld alleen met liefde
van een wereld zonder kwaad
Anja
mijn handen leg ik op je hart
doorgloei je met mijn vuur.
gelouterd als het fijnste goud.
verwijs je nieuw en puur.
neem jij nu mijn hand.
dan volg ik je vlug.
mijn liefste ben jij en mijn hartelust.
bij jou wil ik toeven in je trotst paleis.
want jij bent mijn wijn en mijn kostelijkste spijs.
en hoor ik je stem ik stem er mee in.
mijn hart verheugt zich in dit nieuwe begin
anja
Als boodschapper uit het
hemelrijk der sterrenpracht, dwaal ik rond door
het nachtelijk uur, met vleugels in zilvergoud getint
zacht zweef ik voort, en waar ik verdriet voel
doe ik harten verwarmen en sla mijn vleugels
om schouders van ieder mens die ik bemind
mijn wegen zullen zich leiden langs alle
sterrenstelsels en melkwegen, de maan schenk
ik even mijn lieve groet, en de heldere blauwe hemel
laat ik stralen met duizenden gouden sterren
langzaam ga ik weer verder en schenk zo
ieder mijn warmte, zodat harten van verdriet en pijn
kunnen genieten van het zonlicht van de dag
en tot dat de horizon weer zijn eerste
gebundelde stralen laat zien, blijf ik zweven
en toon ik als boodschapper mijn lieve lach.