De hete zon maakte Jado wakker.Hij gooide deken van zich af die hij eigenlijk al een poosje niet meer nodig had gehad, hij bleef een poosje op het gras liggen en keek peinzend naar de helder blauwe lucht.De vorige avond hadden hij en Daldara zich het zo gemakkelijk gemaakt op een heuveltop waar ze, zoals Daldara had gezegd, in elk geval nog wat uitzicht hadden.Achter hen rezen de met donkere bossen,witte kapte flanken van het hooggebergte op,terwijl voor hen de met gras begroeide helling uitliep in een dal. Toen hij recht op ging zitten zag hij het land van de druïden koningin, rond, turkoois meer een rand van huizen als een spook stad in de mist. Je bent wakker zei Dalandra
‘Dat ben ik en jij ook, merk ik.
De draak geeuwde, waarbij ze haar enorme grijze tong liet zien en hoektanden als zwaarden.Ze lag lui een eindje verder op gerold met haar staart over haar voor poten.
Wil je eerst nog een keer op jacht of zullen we naar beneden gaan? Vroeg Jado.
Ik zit nog vol van gisteravond.Die koe was heerlijk.
Ik wil er niets over horen.Als je zodoor gaat, zullen de boeren bij me komen zeuren .Jado stond op en trok zijn kleren aan, at de rest van zijn brood en kaas rolde zijn dekens op.Toen hij Dalandra haar tuig had omgebonden en ze klaar waren om te gaan, stond de zon een handbreedte boven de horizon.Ongetwijfeld was de stad ook ontwaakt en liepen er al mensen op straat. Ik hoop dat ellianne iedereen heeft gewaarschuwd dat je eraan komt, zei jado. Ze hebben me al eerde gezien,zei Daldara.Bovendien ben ik niet van plan mensen op te eten.Mensen die me boos maken, bedoel ik.’
O,nou ja,als ze dat maar weten, zullen ze zich toch een stuk geruster voelen.
Zullen we maar gaan, zei jado toen.
Dalandra sterkte haar nek en liet een schouder zakken, en Jado zwaaide een been over haar rug heen.Toen hij goed zat spreidde ze haar vleugles, begon te draven, spande haar spieren en sprong met een paar ferme slagen van haar vleugels de lucht in.Ze zweefde in lange lussen met de helling omlaag en het land der druïden koningin kwam steeds dichterbij.Even later kon Jado de stadsmuur onderscheiden en de rommelige stads oever van het meer.Midden van die watervlakte rees het kasteel van de druïden koningin op, bedekt met bloemen en groen.Toen ze nog lager vlogen zag Jado ellianne beneden op het grote plein staan ze keek omhoog en zag Jado komen met Dalandara.De mensen op het plein stoofde uit een toen Dalandra landen op het plein.Jado sprong van haar rug af en liep op ellianne toe ,die hem hartelijk begroeten.Ze aaide dalandra over haar nek en fluisterde iets in haar oren.De druïden koningin kwam naar buiten lopen ellianne draaide zich om en liep op haar af. Het is tijd voor mij om te gaan koningin,uw volk zal geen last en gevaar meer onder vinden,bouw u land verder op met uw volk en leef in vrede. Ze klom op de rug van dalandara en ellianne keek naar jado jouw zie ik weer terug in cerr wood Jado,kom dalandra er wacht een taak voor mij.
Dan slaat dalandra haar vleugels uit en ellianne zwaaide nog een keer naar het volk en verdween uit het gezicht van de druïden mensen. Dalandra vloog over bergen en dalen, over het verdorde land en overal waar ze overvloog met ellianne keerde het licht terug en begon alles weer te bloeien. Nu is er nog een taak voor me Dalandra dat is Terros en Raena te verslaan. Zodat het paardenvolk, en de elfen weer vrij zijn om naar hun land terug te gaan. Alleen waar zouden ze zijn die twee, ik hebt vernomen dat ze gevlucht zijn.
Dalandra zei: Ik breng je naar een grote meer daar kan je in het water zien waar ze zijn. En ze vloog over bossen en bergen en ellianne zag beneden haar een grote kalme meer,Dalandra streek neer bij het meer, hier zullen we verblijven voor de nacht, ze klom van haar rug af en liep naar het grote meer.Ze keek over het water en zag dat het rustig was dan kniel ze neer en strekte haar armen uit en sprak water van het meer vertel mij waar vind ik Terros en Raena weer.Dan ziet ze in het meer een kasteel ze herkende het ,het kasteel cerr wood ze zag het paardenvolk en de elfen die bewaakt werden door de wachters van Terros.
Dan laat het meer de kamer van het kasteel zien en ze zag dat Terros heen en weer liep ze voelde zijn angst ,ze wist dat hij de macht kwijt zou raken en dat ze hem zal verbannen. Maar waar was raena dan bemerkt ze haar ze had wat spullen gepakt en haar paard gezadeld ellianne wist dat ze zou vluchten maar die vindt ze wel weer.Ze moest eerst Terros uitschakelen dan wordt het meer donker.Dalandra keek ellianne aan,die heks van raena is gevlucht. Ik weet het dalandra maar die vind ik wel weer ik weet waar ze heen gaat.Ik moet eerst zorgen dat het paarden volk en de elfen bevrijd worden en Terros voorgoed geen kwaad meer kan aan richten.Ze zocht wat hout en maakte een kampvuur want de avonden waren koud.Dalandra ging naast ellianne liggen en sloeg haar vleugels als bescherming om haar heen.De nacht viel in en het vuur doofde langzaam.Ze was in geslapen ze merkte de witte nevel niet die langzaam om hun heen draaide en weer verdween. De ochtend zon kwam langzaam op en spreidde haar warme zonnestralen over het land.
Ellianne werd wakker en stond op Dalandra geeuwde ze stond op en sloeg haar vleugels uit.
En vloog weg op zoek naar eten,ellianne nam het brood uit de tas en wou gaan eten toen ze iets hoorde .
Het kwam uit de richting van de bossen, ze keek op en ze zag een zwart paard met een vrouwelijke ruiter erop. ‘wie zijd gij vraag ellianne. Ik ben de wind Heks ellianne en breng je een boodschap van de magiërs.
Ze gaf haar de brief, en ellianne maakte hem open en begon te lezen, Henegouwen vertelde in de brief dat Terros en Raena geprobeerd hebben om het boek te stelen.Ze lees de verder en begreep dat het boek heel erg belangrijk was.Zeg tegen Henegouwen dat ik de brief hebt ontvangen en zegt hem dat ik binnen kort naar het land der magiërs komt. Dan verdwijnt de wind heks en ellianne bleef alleen, achter haar hoorde ze de vleugel slagen van de Draak die aan kwam vliegen.Dalandra landen vlak naast haar wie was die vrouwe,ellianne. Dat was de wind heks ze kwam me een boodschap brengen van henegouwen.
En ze vertelde Dalandra wat er in de brief stond. Die vuile heks ze kan het ook niet laten.
Ik weet het Dalandra maar kom we moeten gaan ik hebt nog wat taken te verrichten.
Ze klom op Dalandra de rug en ze vlogen weg. Op weg naar Cerr wood om Terros te verslaan.
De witte nevel volgde haar maar dat zag ze niet, haar gedachten was bij het volk die haar hulp nodig had.Ook de wind heks was op weg naar cerr wood om ellianne bij te staan tegen Terros.
Maar dat wist ellianne niet.
Stuur door
Dit is niet OK