Op golven van liefde en vrede,
langs wegen nooit betreden
naar het land achter de regenboog
Waar de bomen zachtjes fluisteren
en de dieren nog met je praten
waar je drinken kan ‘t zuiverste water,
borrelend uit de bronnen des levens
oasen van vrede waar de zon nog
schijnt en de vogels altijd fluiten
Neem me mee naar daar waar
de mensen nog mensen zijn,
omringd door zorgeloze kinderen
die als een vlinder zo vrank en vrij
al spelend hun jeugd nog bezingen
Daar in het land achter de regenboog,
van afgunst en oorlogen ontdaan
waar ieder nog gelijk is aan elkaar
daar kan ik met jou een thuis beleven,
aan elkaar eeuwige, ware liefde geven.
Stuur door
Dit is niet OK